من نوشت

من نوشت هایم،گاه خاطرات،گاه غر زدن های بی انتها

حیف

جمعه سی و یکم تیر ۱۴۰۱، 2:24

بخش ناراحت کننده‌ اینه که شاید هیچ وقت

نبینی چی برات نوشتم.

متن‌هام برای خودم بمونه بدون این که به دست تو برسن.

ممکنه که هیچ وقت این شیشه بینمون شکسته نشه و 

ارتباط پشت از پشت شیشه می‌دونه چجوریه؟

همو میبینیم، لب خونی می‌کنیم ولی همو لمس نمیکنیم‌

گاهی جاها اشتباه لب خونی میکنیم و همه چیز خراب میشه.

این شیشه باید شکسته شه.

: )
© من نوشت