زندگی توی این جغرافیا
پنجشنبه بیست و هشتم مرداد ۱۴۰۰، 2:42
دچار اضطراب های طولانی مدت میشم.
مسخرهست که مشکلمو حل نمیکنم.
اینبار که برم دکتر قلب، حتما یه نوبت میگیرم.
این استرس واقعا قابل تحمل نیست.
انگار همیشه میترسم.
شایدم ترسهام منو زندگی میکنن.
جالبه که تا قبل ۹۸، استرسم در حد نرمال بود و
الان، هر یه مدت میرسه به قله قاف.
کرونا جوری تاثیر گذاشته و روحمو خراش داده
که جای زخمشو میشه همیشه دید و لمس کرد.
چقدر خسته کنندهست استرس.
یکی نوشته بود،دویدن باعث شده کمتر مضطرب بشه.
به دویدن فکر می کنم
ولی منشا این فکرای مخربو باید بسوزونم.
خدای من کمکم کن.
: )