من نوشت

یکی از دوستام هست

که دغدغه هاش با من خیلی فرق داره

از دوستای قدیمی م هست

ولی احساس میکنم ادامه دادن این رابطه باعث

میشه من توی گودال ناامیدی بیفتم.

من از خودم راضی م

ممکنه گاهی غر بزنم 

ولی دلم روشنه که تا چند سال آینده به همه ی اونچیزایی

که برنامه ریختم براشون میرسم

ولی مشکل اونجایی شروع میشه

که وسط این برنامه ها یکسری چیزایی

به چشم میاد که ندارم.

این نداشتن رو این دوست گرامی باعث میشه با وضوح بیشتری ببینم.

واقعا باعث میشه ناامید بشم 

و هی بیشتر به اونچیزایی که الان نمیتونم

داشته باشم فکر کنم.

دوست عزیزی هم هست ولی باید این رابطه رو

کنترل کنم.

نمی تونم بیشتر از این،این  احساس لوزر بودنی

که بهم میده رو تحمل کنم.