من نوشت

متاسفانه من معتقدم آدما توی عمیق ترین رنج ها

و عمیق ترین خوشحالی ها تنهان

در مواردی خانواده و یا کسایی که توی شرایطم هستن

ممکنه درک کنند ولی بازم آدم خودشه و خودش‌‌

یکم دیدگاهم بدبینانه شاید باشه ولی واقعیه.

___________

شوهر عمه م فوت کرد

فوت کردن کسی،چه آشنا باشه چه ناآشنا

باعث میشه

این ناگهانی رفتن بیشتر از قبل منو به فکر ببره

نبودن های یهویی واقعا بدن

چرا یه تایمر نیست که آدم متوجه بشه

عزیزانش رو بغل کنه؟ ماچ کنه اصن.

سایه ی مرگ عجیب و غریبه

همیشه هستش و ناگهانی ادمو در بر میگیره.

_

این شوهر عمه م رو اصلا ندیده بودم

یعنی به هیچ عنوان قیافه ش یادم نمیاد

و خب خواهرام رفتن مراسم

ولی من هنوز نرفتم

شاید پنج شنبه برم.

نمی دونم رفتن من که کلا دختر عمه هامو هم ندیدم

واقعا مهم هست یا نه!.