من نوشت

همیشه به این فکر میکنم که

تا زمانی که در محیط آزاد قرار نگیرم

مشخص نمیشه خود واقعی م کیه و چطوره.

این محیط ،دور از خانواده و آشناها

و حتی یکسری قوانین اجباری میتونه باشه‌.

بعضی از رفتار های من(الان که در خانواده زندگی میکنم)

در چارچوبی قرار میگیرند که مامانم ،بابام ،خواهرم هم نسبتا موافق باشن. همون سازگار شدن. یعنی اینجور که

جز هنجارها و ارزش های خودت، ارزش ها و هنجارهای بقیه رو هم باید اضافه کنی. 

 و مطمینا هم نمیشه هی در تعارض و کشمش با اطرفیان باشم.

و احساس میکنم این منو از خودم دور میکنه.

_____

اگر در آینده دارای فرزند بشم،میتونم

بذارم یه جاهایی تصمیمات خودش رو داشته باشه

حتی اگر موافق نباشم؟

پذیرش دیگران در صورت متفاوت بودن واقعا

کار بزرگ ،زیبا و سخت و در عین حال ضروریه.

امیدوارم یاد بگیرم انسان ها متفاوتن

و گاهی هیچ گزینه درستی وجود نداره.