من نوشت

من نوشت هایم،گاه خاطرات،گاه غر زدن های بی انتها

آرامشِ شیمیایی

شنبه بیستم تیر ۱۴۰۵، 22:49

این روزها دو تا پوکساید میخورم و هیچ چیز جدی برام جدی نیست.

انگار نه انگار ایران زندگی می‌کنم و نه انگار که امتحان نهایی دارم و دهنم سرویسه.

صبح شبیه این مجریایی اردیویی بیدار میشم و فقط مونده داد بزنم: صبحححح بخیر جوان ایرانییییی!

بعد خیلی آهسته و بدون اضطراب میشینم درس میخونم. من همیشه سگ دنبالم کرده بود و الان نمیدونم این سوسن جدید چی چیه!

امروز امتحانات نهایی از ۹۸ تا ۱۴۰۴ رو دانلود کردم و با آرامش تمام جواب همه رو نشستم نوشتم. تصحیح کردم و لکه گیری کردم.

الان هم دارم دور آخر رو میزنم و فکر میکنم نیاز باشه ساعت ۵ بیدار بشم.

راستش این زندگی هیچ چیزش عادلانه نیست و قصد ندارم بیشتر از این خودم رو اذیت کنم.

اگر عدالتی بود و همه چیز به من بستگی داشت بیشتر ناراحت میشدم اما الان من همینم.

و خب جای ناعادلانه اینه که پریودمم ۵ روز عقب افتاده. کاشکی قبل از امتحان این جور نمیشد.

الان هیچ ایده‌ای ندارم کی میخواد بیاد..حداقل ۶ ماه بود فیکس سر ۳۱ رو پریود میشدم و عدل این ماه این جور شد.

امیدوارم هر چیزی که خوندم رو بتونم بنویسم. آرام باشم و با خودم مهربان

: )
© من نوشت