آرامشِ شیمیایی
این روزها دو تا پوکساید میخورم و هیچ چیز جدی برام جدی نیست.
انگار نه انگار ایران زندگی میکنم و نه انگار که امتحان نهایی دارم و دهنم سرویسه.
صبح شبیه این مجریایی اردیویی بیدار میشم و فقط مونده داد بزنم: صبحححح بخیر جوان ایرانییییی!
بعد خیلی آهسته و بدون اضطراب میشینم درس میخونم. من همیشه سگ دنبالم کرده بود و الان نمیدونم این سوسن جدید چی چیه!
امروز امتحانات نهایی از ۹۸ تا ۱۴۰۴ رو دانلود کردم و با آرامش تمام جواب همه رو نشستم نوشتم. تصحیح کردم و لکه گیری کردم.
الان هم دارم دور آخر رو میزنم و فکر میکنم نیاز باشه ساعت ۵ بیدار بشم.
راستش این زندگی هیچ چیزش عادلانه نیست و قصد ندارم بیشتر از این خودم رو اذیت کنم.
اگر عدالتی بود و همه چیز به من بستگی داشت بیشتر ناراحت میشدم اما الان من همینم.
و خب جای ناعادلانه اینه که پریودمم ۵ روز عقب افتاده. کاشکی قبل از امتحان این جور نمیشد.
الان هیچ ایدهای ندارم کی میخواد بیاد..حداقل ۶ ماه بود فیکس سر ۳۱ رو پریود میشدم و عدل این ماه این جور شد.
امیدوارم هر چیزی که خوندم رو بتونم بنویسم. آرام باشم و با خودم مهربان