من نوشت

خب 

شروع چقدر سخت میشه بعضی وقتا 

هنوز که هنوز ناراضی م 

و باید بگم که توی زندگی م اولین باریه 

همچین حسی دارم که انقدر طولانی شده 

احساسات بدم اوصولا کوتاه مدت بودن

اما این یکی یه یک ماهی هست که منو سرویس کرده

این که نمیتونم یه تصمیم بگیرم و خودمو راحت کنم هم خیلی دخیله

واقعا تصمیم گیریه سختیه

دو گزینه دارم به این شرح

یک: ادامه این راه، که نارضایتی خودم و یکسری ویژگی مثبت ها داره

دو:ادامه ندادن، رضایت خودم و فشار روحی روانی به مدت شش هفت ماه

یه گزینه سوم هم هست زجر کش شدن -_-

میدونین دل خودم با گزینه دومه 

که شاید دیوونگی باشه 

که شاید خریت باشه 

و مطمینا فشار روانی زیاد داره

و ته ش هم معلوم نیست 

 اما وجدان خودم راحته

یه وقتایی بین شجاعت و حماقت میمونم

این کارم حماقته 

یه ریسک بزرگه 

یا یه خواسته قلبی؟

هووووم : )