کار
واقعا آرزومه یه روز از خواب بیدار شم
ببینم اعلام کردن ویروس خودشو ضعیف کرده و نابود شده.
حتی واکسن هم دیگه دلگرمم نمی کنه.
شاید توی ایران بودن دیگه دلگرمم نمی کنه.
چقدر زندگی ماها عجیب شده.
+ ممکنه سر کار رفتن باعث شه حالم بهتر شه؟
نه. فکر می کنم باید به تغییرات محیطی دل خوش نباشم.
می تونم امیدوار باشم ولی مهم تره اینه باید خودم تغییر کنم .
خوشحالی بیرون نیست. حال خوب بیرون نیست.
شروع همه از یه جایی درونه.
ولی به نظر میاد سر و کله زدن با بچه ها خوب باشه
یا حتی این که مجبور باشم چند ساعت در روز با اجبار مسئولیت داشته باشم و تمرکز کنم روی چیزی به نظرم خوب میاد.
×مقاله ای که زمستون داشتم می نوشتم رو یادتونه؟
فکر میکنم از ناراحتی نگفتم اینجا که وقتی افتادم توی اون اتفاقات دیگه نشد بفرستمش.
همینجور مونده تو ورد.
ولی تصمیم گرفتم تا تابستونه یکی دیگه بنویسم.
می خوام مشغول باشم.
سریال دیدن و فیلم دیدن یه حس عجیبی می ده بهم
و فکر می کنم چقدر از زندگی عادی دورن
حتی در نزدیک ترین حالت ممکن هم فرق دارن.
اگر سریال خارجی باشه که حتی ساده ترین چیزاشون برای ما قفله
سریالا ایرانیا هم ارزش دیدن ندارن.
در اصل اون خارجیا جدیدا بهم حسرت میدن.
نه حسرت اتفاقات بلکه حسرت کوچک ترین کارهایی که هیچ مانعی ندارن.
_
این ماه توی پی ام اس گیر نکردم
واقعا از بدنم ممنونم.
هر چند کمی درگیری داشتم ولی بازم ممنونم ازش
که حالمو کلا خراب نکرد.
_